मन भित्रको ‘म’

सुजता निङलेकु

जिन्दगी एउटा अनगिन्ती वाटो हरु रहेछ, जहाँ एउटा लक्ष्य प्राप्तिका लागि उकालो ओरालो चिप्लो बाटो हिँड्नु पर्ने । सबै ब्यक्तिको एउटा चाहना हुन्छ, म आफ्नो लक्ष्यमा पुग्न सकौं, हो तिनै लक्ष्य भित्र का प्रत्येक पाइलामा आएका बाधा अवरोध हरु सँग जुध्न कैयौं कठिन परिस्थितिहरु आइलाग्छन । तिनै समस्या अनि संघर्ष मा जन्म लिएको मेरो जिन्दगी न त पर्दा अगाडि देखाउन सकिने काल्पनिक चलचित्र नै हो यी संघर्ष जे छ भोगाइ तिनै हुन मेरा हँसाइ का नेपथ्यमा रहेका संघर्ष । पुर्वी नेपाल को हिमाली जिल्ला संखुवासभा जहाँ मकालु हिमाल को काखमा अवस्थित छ भने अरुण नदिको कोमल चरण मा रहेको हो तिनै संखुवासभा को सुन्दर सदरमुकाम खाँदबारी मा जन्म भयो मेरो ।

सुजता निङलेकु

हजारौं सपनाका झिना तेन्द्रो हरु तुन्दै बुन्दै दर्शने धारा को कलकल चिसो पानीको वुँदहरु सँगै मेरो किशोरावस्था पार भयो । खोइ किन हो कुन्नी मेरो ती बाल मस्तिष्क हरुमा खाली नेपाल टेलिभिजन बाट समाचार वाचन गर्ने अनिता विन्दु दिदिको आवाज यत्रतत्र मेरा मनमस्तिष्क मा गुन्जिन्थ्यो।मलाई पनि उहीँ दिदी को नक्कल गर्न मन लाग्थ्यो। खोइ त्यो तेर्ह चौध बर्ष को उमेर मलाई लाज लाग्दैन्थ्यो१ कुनै सागबारी होस वा घर को भित्ता ठ्याक्कै नेपाल टेलिभिजन को समाचार अनि अनिता दिदी को नक्कल गर्न मन लाग्थ्यो, अनि मेरो बुबाले सुन्नुहुने आठ बजे को बिबिसी समाचार सुन्दा मलाई पनि रेडियो भित्र पसेर बोल्न मन लाग्दथ्यो, हाँसो लाग्छ त्यो बालापन र त्यो बेला मनमा कुँदिएको लक्ष्य र अठोट १ तिनै समय देखेका स्वर्णिम सपनाहरू लाई यथार्थ जीवन को परिदृष्य मा बदल्न एउटी नारीको लागि त्यति सहज हुन्न ।

नेपाली समाजमा एउटी छोरी घरको आँगन छोडेर एक रात को लागि राम्रै काम मा हिँडे पनि समाज अनि पारिवारिक कुप्रश्न का तिर हरुले आक्रमण गर्दछ१ हो त्यहीँ समाज मा हुर्किएको म र मेरा मनष्पटलमा गुथिएका मेरा सपनाहरु के थाहा किशोरावस्था लाई पनि राम्रोसँग गोडमेल नै नगरी परआँगनमा धकेली परसामाजिक दायित्व र जिम्मेवारी का चाङ सहित का नवीन सम्बन्ध हरुको कोपिला टुसाउँछ भन्ने सत्य कुरा। छोरी थिएँ बुहारी अनि श्रीमती पनि हुनुपर्दाे रहेछ एउटा नारी जिन्दगी को शब्दकोष मा कोरिएका ती सम्बन्ध हरु भोग्न अनि निभाउन त त्यति सहज नहुँदो हो तर पनि स्विकार्नु आम नारीको धर्म बनेर आइ दिँदोरहेछ१ ती बाल्यकाल का स्वर्णिम सपनाहरू लाई मैले पूरा गर्न सकिन अनिता दिदी ले समाचार वाचन गरे जस्तै अहँ कहाँ पाएँ त त्यो अवसररु एउटा सम्बन्ध को त्यस्तो फलामे जन्जिर ले बाँधियो त्यो कहिले मानसिक यातना त कहिले शारीरिक यातना त कहिले सामाजिक यातना उफ ।

त्यो जन्जिर लाई फुकाउन प्रथम परिवार सँग लडनु पर्नेरु त्यो भन्दा ठूलो चुनौती अरु के हुन सक्छरु अनि समाज का बुझेर देखेर नि अन्जान बन्ने ती ढोंगी मान मर्यादा का बितन्डाहरु सँग लड्न कहाँ सजिलो छ ररु मलाई याद छ मैले २०६२ साल मा दिनुपर्ने एस एल सि परिक्षा २०६५ सालमा मात्र निजितह वाट परिक्षा मा भाग लिएँ, जुन बेला म संसार कै सुन्दर सृष्टिकर्ता नारी अर्थात आमा बन्ने अवस्था मा थिएँ । ती मेरी गर्भमा कान्छी छोरी थिइन भने दुई बर्ष कि ठुली छोरी मावली बाजे बोजु सँग छोडेर मेरी कान्छी छोरी लाई गर्भमा बोकिबोकी परिक्षा दिएँ, कता कता काउँकुती लाग्दथ्यो, हिमावि को प्राङ्गणमा पाइला राख्दा कतै मलाई कसैले नियाली रहेकोे त छैन भन्ने जस्ता आभास हुन्थ्यो अनि मेरा साथीहरू कलेज पड्दैछन भन्ने आवाज ले कता कता जिस्काइ रहेकोे अनुभुति हुन्थ्यो, तर हौसला र आत्मबल नै अप्ठ्यारोमा मेरो सहारा बनिदियो, भगवान ले हरेक नारी हरुमा गुण हरु बरदान स्वरुप प्रदान गरेको हुन्छ । पक्कै पनि असल छोरी आमा श्रीमती अनि बुहारी यी सबै नाम हरुले जोडिएकी नारी हुँ । त्यसमाथि म एउटी आमा. मेरा साना साना दुईवटी उज्वल भविष्यहरु अर्थात मेरी छोरी हरु संखुवासभा कै मदरल्याण्ड इङ्लिस स्कुल को होस्टेल मा राखेर अध्ययन अध्यापन गराउँदैछु१ सायद यो सम्भव थिएन तर यो संसारमा यस्ता पनि सम्बन्ध हरु जोडिन पुग्छन जुन सम्बन्ध ले मानिस लाई जिउन अनि हाँस्न सिकाउँछ१ यसरी म आफ्नो बालापन को सपना का गोरेटोहरु पछ्याइ रहँदा झापाको दमक मा आएर मेरा कदम हरु अडिए । त्यहीँ रहेर केही गर्ने योजना र अवसर प्राप्त भयो ।

त्यस समय मैले पहिलो पटक कलम चलाउने हिम्मतका साथ धार्मिक पत्रीका कवचमा सम्मीलित भएँ र जुन अवसर मलाई आदरणीय गुरु चक्रपाणी गौतम ज्युले प्रदान गर्नु भयो, त्यही क्रममा अर्काे समाचार पत्रीका उज्वल भविष्य साप्ताहिक साथै झापा पोष्ट राष्ट्रिय दैनिकमा पनि आफ्नो कलम चलाउने अवसर पाएँ जसको श्रेय आदरणीय दाजुहरु नगेन्द्र मणि न्यौपाने, विष्णु सुब्बा आङ्देम्बे र आत्मीय भाइहरु पवन निरौला र उमेश खड्का लगायतका श्रद्देय महानुभावहरु द्वारा मेरो दोस्रो जीवन पथमा अभिभावकत्व प्रदान गर्नु भयो । त्यहीँबाट म र मेरो सपनाको भुमण्डलिय परिक्रमा अघि बड्दै गयो त्यही दौरान आज मेरा भविष्यका उज्वल तारा दुई बालक छोरीहरुको खुशी र मेरा बालापन का लक्ष्य को खोजीमा नेपालको राजधानी काठमाडौ आएकी छु ।

एउटी आमा हुँ म भित्र म सँगै हुर्किएका इच्छा र बालापन मै देखिएका सपनाहरू छन१ यसरी नै हजारौं ले देख्ने गरेका सपनाहरू झैँ मैले पनि सानो अनि सुन्दर सपना देखेको छु१ एउटी नारी यो साँगुरो समाजमा आफु साँगुरिएर आफ्नो लक्ष्य लाई डगमगाउनु दिने छैन । यो काठमाडौ जहाँ धुवाँ र धुलो ले कहिलेकाहीँ ती सुन्दर सपनाहरू लाई फोहर बनाइ दिने हो कि जस्तो महसुस हुन्छ । अनि कहिलेकाहीँ पैदलमार्ग लाई पछ्याइ रहँदा ती सडक मा गुडिरहेका कमिला को ताँती जस्तै देखिने मोटर का लस्कर हरुले मलाई नै जिस्काइ रहेका छन कि जस्तै महसुस हुन्छ, बडो अचम्मको शहर यो काठमाडौ जहाँ दुख बिनाको मानिस भेटिन्न र सपना बिना यात्री देखिन्न, जहाँ पैसाले पेट पैसाले सम्बन्ध पैसाले खुशी अनि पैसाले नै संसार जित्छु भन्ने मानसिकता हरु पनि भेटिन्छन । कस्तो अचम्म हो यस्तै यस्तै रुखी मानसिकतामा हुर्केका मेरा सपनाका मुना

संखुवासभा, हाल: काठमाण्डौ

आइत, जेष्ठ २७, २०७५ मा प्रकाशित

यसमा तपाइको मत

विचार/ब्लग बाट अन्य

सकारात्मक परिबर्तन: युवाको नैतिक दायीत्व

पिपला ढुंगाना  हामी देश बदल्ने अाँट बोकेर दौडेको एक जमात।कति सक्षम छौँ त अाफ्नो कर्तव्य निभाउन ? हामीले दैनिकी चलाउने सिलसिलामा कहाँ अनि कति अाफुलाइ इमानदार भएर आफ्नो कर्तव्य पालना गर्यौँ? हो सोच्ने बेला अाएको छ।...

मेरो दमक महान: जब ठुलो आवाज गर्दै एउटा विमान मेरै घर छेउको एयरपोर्टमा ल्याण्ड हुन्छ…

झापा जिल्लाकै दोस्रो पुरानो नगरपालिका हो दमक । करिब १ लाखको हाराहारिमा जनसंख्या रहेको मेरो दमक पछिल्लो समय हरेक हिसाबले चर्चाको शिर्ष स्थानमा पनि छ । यो नगरको मुख्य चौक अर्थात गणतन्त्र चोकका डाँफे...

लोकतन्त्रको १२ बर्ष ! कति लोकप्रिय कति अलोकप्रिय ?

२०६३ साल वैशाख ११ गते अर्थात १२ बर्ष अघि आजको दिन नेपालको राजनीतिक व्यवस्था परिवर्तनको इतिहासमा महत्वपूर्ण दिन । आजको दिन नेपालीजनले गर्वका साथ १२ औं लोकतन्त्र दिवस मनाउँदै आएका थियौंं । यस दिन...

धन अथवा पैसाको रुप

धन अथवा पैसा हरेक मानिसलाई जीवन जिउने आधारको रुपमा संसारभर लिइन्छ । समयसँगै पैसाको महत्व एकातर्फ वढेको छ भने अर्का तर्फ पैसा भएर पनि जीवन झनै कष्ट दायक र एक्लो हुँदै गएको देखिदैछ ।...

सडकमा साँढेहरूका बीच हिँडिरहेजस्तो लाग्छ-काठमांडौ ।

काठमाडौं शान्त थियो। चारैतिर आँखालाई शितल दिने हरियोपरियो। कान चंगा बनाउने चिरबिर। बतास सिरसिराउने ज्याकरन्डा रूखका पातहरू। पुरानो सभ्यताबीच प्रकृतिको स्वाद लिँदै हिँड्नुको मज्जै बेग्लै। मलाई हिँड्नमा टक बस्यो। म २०४२ सालमा पोखराबाट पढ्न काठमाडौं आएको हुँ।...

यसरी असफल पार्नुपर्छ वाम एकीकरणबिरुद्धका प्रयास

देबेन्द्र दाहाल यतिबेला एमाले र माओवादी केन्द्रबीचको एकताको बिषय सर्वाधिक चर्चाको बिषय बनेको छ । यो एकताको बारेमा आफूलाई बिद्धान भन्ने लेखक, बिश्लेषक र अन्य बिभिन्न व्यक्तिका विचार प्रवाह भइरहेका छन् । त्यसैगरि माओवादी केन्द्र...

राजनीतिकरणले गाजेको नेपाली क्रिकेटले इतिहास रच्ला त ?

आयुष निरौला, बिर्तामोड सबैको चर्चाको बिषय बनेको छ आइसिसि विश्वकप क्रिकेट छनौट प्रतियागिता । नेपालको खेल जगतमा पछिल्लो समय क्रिकेटले निकै उचाई लिएको छ । हुनत धेरै समय भने भाएको छैन नेपालमा क्रिकेट भित्रिएको, तर...

काँकरभिट्टामा ‘ट्रम्प’ आउँदा !

मोहन काजी ब्रेकफास्ट लिइरहेको बेला मोवायलमा रिङ बज्यो । मेची महानगरका मेयरले कल गर्नु भएको रहेछ । उठाए । उताबाट आवाज आयो–‘मोहनजी कता हुनुहुन्छ ?’ मैले भने–‘नमस्कार मेयर सा’व, घरमै छु, आज विहानै कल गर्नु भयो, किन होला...

सुखी जीवनका रहस्यहरु

आजको एक्काइसौ शताव्दिमा मानिस यति धेरै व्यस्त र फुर्सद विहिन अवस्थामा पुगेको छ की ऊ समयमा खान र सुत्न पनि विर्सन्छ । अझ विदेशमा त हप्तामा नभएर महिनामा एक दिनको विदा मिलाएर आवश्यक सामान...

सञ्चार क्षेत्रमा लैँगिक समानता र अवसर

               फाल्गुन २५(मार्च ८) विश्वभरिनै अन्तराष्ट्रिय महिला दिवस मनाइदैँ छ । नेपालमा पनि विविध कार्यक्रम गरि यो दिवस मनाइदैँ छ । महिला हिंसा ,महिला मुद्दा समाजमा गहिरिदैँ गएको एउटा समस्या हो । महिला मुद्धा...